Matka Pokoju 3/2025

Matka Pokoju 3/2025

Pokój zostawiam wam, pokój mój daję wam. Nie tak jak daje świat, Ja wam daję. Niech się nie trwoży serce wasze ani się lęka! (J 14,27)

Pokój Chrystusa to dar Ducha Świętego, który pozwala doświadczyć Jego obecności i bliskości, nawet w najciemniejszych momentach życia. Zauważmy, że uczniowie od chwili spotkania Zmartwychwstałego Jezusa, zyskują nowe światło na życie: pojawia się nadzieja, która jest potężniejsza od grzechu i śmierci, które pokonał Chrystus. Dlatego św. Paweł, napisze: My odtąd już nikogo nie znamy według ciała; a jeśli nawet według ciała poznaliśmy Chrystusa, to już więcej nie znamy Go w ten sposób. Jeżeli więc ktoś pozostaje w Chrystusie, jest nowym stworzeniem. To, co dawne, minęło, a oto wszystko stało się nowe (2 Kor 5,16). Życie uczniów zatem nabierze od tej chwili innego blasku… W naszym życiu bywa podobnie. Często, doświadczeni trudnymi sytuacjami, zamykamy się w czterech ścianach naszego życia, pragnąc tylko jednego, aby już nikt, ani nic nas więcej nie niepokoiło. Próbujemy wówczas zachować ten pozorny spokój życia, jaki nam jeszcze pozostał i chcemy go uchronić. Tymczasem ucieczka przed tym, co nieznane, jeszcze bardziej nas paraliżuje, sprawiając, że zaczynamy żyć w coraz większym niepokoju. I właśnie wtedy, gdy wszystko zdaje się obumierać, a zwłaszcza nasza nadzieja, przychodzi, mimo zamkniętych drzwi naszych serc, Chrystus z darem pokoju. Czyni to poprzez konkretne słowo skierowane do nas podczas Eucharystii. Podnosi nas na duchu w sakramencie pokuty i pojednania. Bóg pisze prosto po krzywych liniach ludzkiego życia, dlatego nie bójmy się Mu zaufać i trwać przy Nim zwłaszcza wtedy, gdy wydaje nam się, że ciemność ogarnia nasze życie.